czwartek, 6 lutego 2014

Svalbard – w krainie białych niedźwiedzi!!!


Svalbard to archipelag wysp w Arktyce, leżący około 1000 km na południe od Bieguna Północnego i stanowiący prowincję Norwegii. Od zachodu oblewają go wody Morza Grenlandzkiego, od wschodu Morza Barentsa, a od północy okołobiegunowy basen arktyczny. Największą jego wyspą jest Spitsbergen, zbudowany z potężnych gór pokrytych w znacznej mierze lodowcami.


Surowy klimat łagodzi ciepły Prąd Zachodniospitsbergeński, dzięki któremu temperatury są tu nieco wyższe niż w innych rejonach Arktyki (zimą temperatura rzadko spada poniżej -30° C, a latem wynosi kilka do kilkunastu stopni na plusie). Typowe są tu silne i długotrwałe wiatry oraz częste i szybkie zmiany pogody.

Na tej szerokości geograficznej (71°N -81°N) występuje zjawisko dnia i nocy polarnej. Oba okresy trwają ponad trzy miesiące. Słońce świeci wówczas na okrągło przez całą dobę lub znika zupełnie pod horyzontem. Nocą arktyczne niebo rozświetla często zorza polarna. Efektowne zielone, żółte i czerwone, często ruchliwe smugi światła wywołane są przez strumienie elektronów i protonów docierających z kosmosu.






W zachodnie i północne wybrzeża wyspy głęboko wcinają się liczne fiordy. Nad jednym z nich, zwanym Isfiorden, leży stolica Svalbardu – Longyearbyen – najdalej na północ wysunięte miasto świata. Miasteczko jest niewielkie, stanowi je zaledwie kilka ulic. Jednak mieści się tam m.in. : biuro gubernatora i Norweskiej Kompanii Górniczej, uniwersytet, szkoła, kościół ewangelicki, bank, poczta, szpital, muzeum, sklepy, kawiarnie, kino, basen i hotele. Kolorowe budynki ożywiają surowy krajobraz!!!





Osadnictwo związane jest przede wszystkim z odkryciem w XIX wieku bogatych złóż surowców mineralnych, głównie węgla kamiennego. Jednakże mieszkańcy Svalbardu to, poza nielicznymi wyjątkami, sezonowi pracownicy, przyjeżdżający na kilkuletnie kontrakty. Obecnie przebywa tam stale około 2300 ludzi, głównie Norwegów, Rosjan i Ukraińców, przy czym liczbę tą znacznie powiększają turyści. Rząd Norwegii zachęca do wyjazdu na Svalbard tym, iż mieszkańcy archipelagu są zwolnieni z podatków.





Niepodważalnym władcą tej surowej krainy jest niedźwiedź polarny. Oszacowano, że żyje ich tam około 3 tysiące, czyli więcej niż ludzi!!! Są to niezwykle groźne i agresywne zwierzęta. Ich waga może dochodzić do 700 kg, a poruszają się one po lądzie z prędkością 60 km/h, tak więc ucieczka przed nim jest praktycznie niemożliwa!!! Na białe misie można się natknąć niemal wszędzie, a spotkanie takie nie raz już skończyło się w ich brzuchu!!! Dlatego też prawo nakazuje, by każdy, kto wypuszcza się poza granice Longyearbyen, nosił broń i potrafił się nią posługiwać. Co roku kilkanaście razy dochodzi do spotkań mieszkańców z głodnymi niedźwiedziami. Jednak użycie broni w celu zastrzelenia jest ostatecznością, gatunek ten jest bowiem pod ochroną. By je odstraszyć, używa się rakietnic, a gdy zbliżają się do osiedli ludzkich – helikopterów. Zabicie niedźwiedzia trzeba zgłosić do urzędu gubernatora. Przypadek taki jest skrupulatnie badany przez policję, a nieuzasadnione użycie broni surowo karane.





Spitsbergen jest miejscem, które przyciąga naukowców, także z Polski!!! W Hornsundzie znajduje się Polska Stacja Badawcza, prowadząca stałe obserwacje m.in. meteorologiczne, sejsmiczne, glacjologiczne, czy środowiskowe. Wyspa nazywana jest ,,geologiczną książką obrazkową", ponieważ występują na niej wszystkie okresy geologiczne od prekambru do czwartorzędu. Ubóstwo szaty roślinnej ułatwia prowadzenie badań geologicznych na całym wolnym od lodowców obszarze. I tu zaczyna się cała historia...




Rok temu Michał oznajmił mi, że latem weźmie udział w wyprawie badawczej na Svalbard i..., że mogę z nim pojechać :D!!! Wpadłam w prawdziwą euforię!!! Zaczęły się kombinacje, komu podrzucić maleńką Zosieńkę. Padło na moją mamę!!! Gdzie jej będzie lepiej niż u babci na wsi? Mama, pomimo swych licznych obowiązków, zgodziła się zaopiekować kruszynką przez dwa tygodnie!!!

Nadszedł czas bukowania biletów. Załatwienie tak prostej sprawy przez uniwersytet urasta jednak do rangi niezwykle skomplikowanego przedsięwzięcia!!! Trochę to więc trwało, a ja zaczęłam myśleć i... mieć wątpliwości!!! Naczytawszy się o licznych niebezpieczeństwach czyhających na nas podczas podróży (począwszy od katastrofy lotniczej, poprzez zatopienie pontonu w lodowatych wodach fiordu, zakrztuszeniu się ością łososia, na pożarciu przez niedźwiedzia skończywszy), zaczęłam mieć cooooraz więęęększe wątpliwości!!! Jakim prawem mam porzucić tą maleńką istotkę i skazać na dorastanie w samotności ;). Sądzę, że duży wpływ na mój ówczesny tok myślenia miała burza hormonów. Byłam wtedy w szczytowej formie karmienia piersią :D!!! Z drugiej jednak strony, było mi żal. Taka okazja mogła się już więcej nie powtórzyć, a dzidzia miała zapewnioną opiekę!!! Do ostatniej chwili biłam się z myślami, o dziwo nikt nie doradzał mi, co zrobić!!! Musiałam sama podjąć decyzję i... ostatecznie zrezygnowałam, a wielki kamień spadł mi z serca!!! Nigdy nie przypuszczałam, że ktokolwiek będzie miał na mnie tak wielki wpływ, aby rezygnować z marzeń!!! Zosia dała radę, a ja wcale nie żałuję :D. Aby było ciekawiej, w czasie kiedy Miś profilował svalbardzkie klify, dowiedziałam się, że znowu jestem w ciąży :D.

Svalbardzkie suweniry - polar i pluszowy miś polarny :)

Czapa w norweskie wzory to moje ostatnie druciane dzieło :D


Temat Svalbardu nie jest zakończony, więc kto wie, może uda mi się jeszcze tam pojechać i zobaczyć surowe, nagie skały klifów, wyrastające z lodowatych wód fiordu, cielące się lodowce, zorzę polarną i... białego misia!!! O nieeeeee...!!! Misia wolę zobaczyć w ZOO ;)!!!

Materiały źródłowe:

http://hornsund.igf.edu.pl/spitsbergen.html
http://www.digest.com.pl/longyearbyen

sobota, 1 lutego 2014

W czasie mrozów dzieci (i mamy) się nudzą...

Gdy na dworze trzaskający mróz, żadna siła mnie z domu nie wyciągnie!!! Mam wielkie wyrzuty sumienia wobec Zosi!!! W zeszłym roku, nie zważając na aurę, przemierzałyśmy codziennie Sosnowiec i Będzin (aż wózek się rozwalił ;P). Teraz uwięzione na 3 piętrze ,,asystenta", wałęsamy się po pustych korytarzach, czekając z niecierpliwością na powrót tatusia z pracy!!! Tylko on może poratować Zosieńkę i zabrać na saneczki!!! 
Trzeci trymestr oficjalne rozpoczęty!!! Jeszcze tylko 12 tygodni!!! Uch!!! Jak ten czas leci :). Hania kopie coraz mocniej!!! Pojawiają się też skurcze mrożące mi krew w żyłach, więc odpoczywam, relaksuję się i...powstrzymuję od dźwigania Zosieńki (co jest dość trudne). Biedna Myszka!!!


Różowa Dresiareczka - Iskiereczka!!!


 W tej kropkowanej bluzce wyglądam jak szafa trzydrzwiowa!!! Ale straszliwie mi się ona spodobała!!! Czyżby chodziło o te grochy???





Ja - Bluzka w paski - C&A, bluzka w kropki - sh, spódnica, skarpety - H&M, legginsy - Camaieu, buty - Deichmann, kolczyki - prezent
Zosia Dresiareczka - Bluza - prezent od wujka Mrówy, dresy - sh, buciczki - prezent od cioci Ani :D

niedziela, 26 stycznia 2014

Siostrzyczka :)

W dzisiejszym poście powinna gościnnie wystąpić moja siostra Agnieszka. Ceni sobie ona swoją prywatność, dlatego nie namawiałam jej zbyt nachalnie na zdjęcia, tym bardziej, że pozwoliła mi się obfotografować w swoich ciuszkach :). Po co to całe zamieszanie??? Otóż chciałam pokazać Wam czapkę, którą zrobiłam jej na Gwiazdkę!!! Czapa miała pasować do jej fantastycznej zielonej kurtki zimowej!!! Myślę, że zadanie wykonałam dobrze :). W każdym bądź razie Aga jest zadowolona. 
P.S. Kurtka jest na mnie trochę za duża, ale styl oversize cały czas w modzie ;)!!! Przynajmniej brzuchol mi się pod nią  zmieścił :D.






Kurtka - C&A, czapka - mojej produkcji :), spodnie - Bershka, martensy - Heavy Duty, rękawiczki - pożyczyłam od mamusi :)
  --------------------------------------------------------------------------
 Bonusik

Z Agnieszką stanowimy nietypowy rodzaj sióstr bliźniaczek :D. 
Urodziłyśmy się tego samego dnia, z tym, że ja dwa lata później :D

poniedziałek, 20 stycznia 2014

Wiosenny powiew!!!

Zima jest dla nas w tym roku niezwykle łaskawa!!! Odważyłam się więc zrzucić wierzchnie okrycie, aby pokazać Wam moją kolejną ciążową ,,kreację", na łonie natury :D! Mam znowu wielką fazę na kolor zielony i łączenie go z innymi barwami wychodzi mi chyba ciekawie. W głowie też zielono ;). Mam tyle energii, że czasami zapominam, że jestem w ciąży :) !!! Pomysłów i projektów na blogowe fiu bździu multum!!! Czy zdążę je zrealizować przez te 3 miesiące??? Hahaha... pewnie nie!!!








Bluzka - sh, spodenki - C&A, marynarka - H&M, buty - CCC, szalik - Reserved, rajstopy - sklep na Orlej w S-cu, 
kolczyki - Orsay

wtorek, 14 stycznia 2014

Do trzech razy sztuka...

...czyli, jak zrobić idealną czapkę na drutach!!! ;)

Ktoś, kto zrobił w życiu jedną czapkę, do tego nie do końca udaną, nie powinien dawać takich porad!!! Jednak obiecałam takiego posta Elunie (Ważka), a nie lubię rzucać słów na wiatr!!! W necie jest wiele blogów dotyczących ręcznych robótek. Jeśli jakaś pani mająca większe doświadczenie trafi do mnie, gorąco zachęcam do dyskusji, krytyki i cennych porad :D.

Moja pierwsza własnoręcznie zrobiona czapka okazała się za mała. Zwyczajnie nabrałam za mało oczek i wyszła chuda jak kiszka!!! Sprułam ją więc bez żalu i z entuzjazmem zabrałam się do dziergania drugiej. Trochę przesadziłam jednak tym razem!!! Wizualnie czapa była świetna. Na ulicy zaczepiały mnie nastolatki z pytaniami, gdzie kupiłam takie cudo ;)!!! Niestety ja byłam zawiedziona. Czapa była za wielka i ciągle spadała mi z głowy, co było strasznie irytujące!!! 


Miałam już się poddać (ile razy można robić jedną czapkę)!!! Prośba Eluny, aby krok po kroku pokazać, JAK SIĘ TO ROBI ;), sprawiła jednak, że postanowiłam spróbować jeszcze raz!!! Ktoś mógłby powiedzieć ,,Wariatka!!! Miałaby już 3 czapki, a babra się w kółko z jedną". Ja jednak uparłam się na tą włóczkę, ten kolor i ten model, a jak ja czegoś chcę, to nie ma przebacz ;).

Eluna!!! Robienie na drutach nie jest trudne, tylko czasochłonne :). Jeśli jednak poświęcisz robótce 1-2 godziny dziennie, to w ciągu tygodnia będziesz miała swoją własnoręcznie wydzierganą czapę :D.


Do zrobienia czapki będziesz potrzebować:
  • kłębek włóczki (na początek proponuję coś kolorowego :), barwny wzór, który będzie się wyłaniał z pod Twoich palców sprawi, że nie będziesz się mogła oderwać od robótki ;D);
  • druty (na etykiecie włóczki jest opis, na którym powinno być podane jakiej grubości druty będą najlepsze; ja posłużyłam się drutami 5);
  • duża igła z wielkim oczkiem (do zakończenia robótki);
  • zwykła igła i nitka w kolorze zbliżonym do koloru włóczki (do zszycia brzegów czapki);
  • rączki Twoje sprytne, dwie :D.


Z kłębka włóczki odłóż ok. 1,5 m nitki ,,zapasu" i nabierz na jeden drut 140 oczek. Ilość oczek nie jest regułą. To wynik moich prób i błędów :D!!! Moja pierwsza czapka miała 120 oczek, druga natomiast 160!!! Z prostej rachuby wynika więc, że po wyśrodkowaniu szerokość czapy będzie w końcu odpowiednia!!! A dlaczego 140, a nie np 137??? Taka ilość oczek znacznie ułatwia ładne zakończenie czapki :D.

Najtrudniej nabrać dwa pierwsze oczka, później to już bułka z masłem :). Jak to zrobić pokazuje poniższy filmik :D.

Ścieżka dźwiękowa: Kury - Szatan

Następnie robimy ściągacz. W lewej ręce trzymasz drut z nabranymi oczkami, a w prawej pusty, na który będziesz nakładać pierwszy rząd. Przerabiasz dwa oczka prawe i dwa oczka lewe, i dwa oczka prawe, i dwa oczka lewe... i tak do końca rzędu. Jak nabierać oczka prawe i lewe pokazuje kolejny filmik :)

Ścieżka dźwiękowa: Hammock - You may emerge from this more dead than alive

W ten sposób robisz kolejne rzędy ściągacza, który ostatecznie powinien mieć około 3-4 cm. Na powyższym filmiku  mam już przerobiony jeden rząd, bo łatwiej jest mi pokazać jak się robi oczka prawe i lewe!!! Po nabraniu oczek na drut są one bardzo ściśnięte, dlatego trudno się przerabia pierwszy rząd. Jednak kolejne są już znacznie luźniejsze i jest to dużo prostsze :).

Po zrobieniu ściągacza resztę czapki dziergasz dżersejem. Co to jest dżersej odkryłam kilka dni temu :), dlatego moja czapka jest zrobiona pojedynczym ściągaczem (raz prawe, raz lewe oczko). Proponuję jednak, żebyś zrobiła klasycznie tj. po zewnętrznej stronie czapki przerabiasz cały rząd oczkami prawymi, a po wewnętrznej lewymi, czyli na zmianę jeden rząd prawe oczka drugi lewe itd... :D. W ten sposób robisz czapkę, aż do momentu, w którym będziesz ją zakańczać. Ja w tym etapie zrobiłam około 16 cm, ale jest to zupełnie dowolne. Musisz tylko uważać, żeby czapka nie była za krótka, bo Ci uszy będą wystawać ;P.


Zakończenie czapki wymyśliłam przy drugiej próbie jej wydziergania. Absolutnie nie wiem, czy jest to właściwy sposób, na pewno są inne, ale puki co ja robię to następująco:
  • rząd 1 - przerabiasz 18 oczek dżersejem, a 19 i 20 robisz razem (czyli dwa na raz) itd, aż do końca rzędu. Masz 140 oczek więc powinno Ci to wyjść 7 razy;
  • rząd 2 - przerabiasz 17 oczek dżersejem, a 18 i 19 robisz razem;
  • rząd 3 - przerabiasz 16 oczek dżersejem, a 17 i 18 robisz razem;
  • itd..., aż do momentu, w którym przerobisz jedno oczko samo i dwa razem.
Na drucie powinno zostać Ci 14 oczek.Odetnij nitkę od kłębka pozostawiając sobie około 20 cm zapasu. Nitkę nawlecz na dużą igłę. Przełóż na nią oczka z drutu, przeciągnij nitkę przez oczka, po czym ściągnij je mocno razem i zrób supełek. Pamiętaj jednak, aby zrobić go po wewnętrznej stronie czapki. Jak to zrobić pokazuje poniższy filmik :D

Ścieżka dźwiękowa: KSU - Pod prąd

Brzegi czapki zszyj igłą i nitką od góry na dół. I to by było na tyle :D!!!


P.S. Moja idealna czapka okazała się wcale nie idealna, ale ładna jest, ciepła, z uszu nie leci, więc ostatecznie może być ;P. Więcej już pruć nie będę, bo mi się już włóczka zaczęła przecierać ;P!!! Tak czy siak!!! Mam nadzieję, że moje przydługie wywody nie zniechęciły Cię. Po przeczytaniu tekstu mam wrażenie, że miejscami ględzę jak za przeproszeniem ,,chłop krowie na rowie". Jeśli tak to wybacz / wybaczcie :D!!!

ŻYCZĘ OWOCNEGO I MIŁEGO DZIERGANIA :D

środa, 8 stycznia 2014

Rabsztyn

Jadąc do Skowronna mijamy po drodze Zamek w Rabsztynie. Jasne kamienie średniowiecznych ruin ,,Kruczej Skały" widać już z olkuskich górek, a widok ten jest niezwykle malowniczy!!! Choć aura mało zachęcająca, udało mi się namówić Misia na mały spacer Szlakiem Orlich Gniazd.










 Kurtka, szalik - pożyczone ;), tunika - C&A, spodnie - H&M, bluzka - Camaieu, nauszniki - Biedronka, kozaki - CCC

czwartek, 2 stycznia 2014

Gorączka Sylwestrowej Nocy ;)

Ciąża ciążą, ale w Sylwestra trzeba zabłysnąć :D. Do klasycznej czerni dobrałam więc złote dodatki: top w cekinową ,,wężową łuskę", geometryczne kolczyki i spódnicę ze złotym zamkiem :D. Aranżacja jak po wybuchu tuzina petard!!! ,,I o to chodzi, i o to chodzi...".
Sama ,,impreza" odbyła się w domowej, rodzinnej atmosferze :D. Podrzemałam trochę przy ,,Seksmisji" i nagle zrobiła się północ :D. 

SZCZĘŚLIWEGO NOWEGO ROKU :D 










 Spódnica, top - sh, kapelusz, bluzka - H&M, rajstopy - sklep na Orlej w S-cu, buty - Deichmann, kolczyki - Świat Biżuterii